Physical Address

304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124

Francuski alfabet z wymową: poznaj najważniejsze zasady i przestań się bać!

Francuski alfabet i wymowa wydają Ci się pełne pułapek? Poznaj najważniejsze zasady czytania, odkryj sekret nosówek i niemych końcówek oraz przekonaj się, że francuski wcale nie musi być trudny. Dzięki praktycznym przykładom i kursowi audio szybko zaczniesz czytać oraz mówić z większą pewnością siebie!

Język francuski to bez wątpienia jeden z najpiękniejszych i najbardziej melodyjnych języków na świecie. Wiele osób jednak na samym początku łapie się za głowę, gdy widzi francuskie słowa… „Przecież to czyta się zupełnie inaczej, niż pisze!” – to chyba najczęstsza reakcja początkujących.

Czy francuska wymowa i alfabet to faktycznie czarna magia? Absolutnie nie! Choć na pierwszy rzut oka francuska ortografia wydaje się skomplikowana, w rzeczywistości opiera się na bardzo logicznych regułach. Gdy poznasz kilka z nich, nagle okaże się, że większość słów potrafisz przeczytać poprawnie.

W tym artykule, opierając się na naszej bestsellerowej książce Francuski w tłumaczeniach. Gramatyka 1, przygotowaliśmy dla Ciebie zestawienie najważniejszych reguł, tak aby alfabet francuski i wymowa przestały być przeszkodą. Zaczynamy? Allons-y !

napis alfabet po francusku ułożony z kostek do scrabble nauka wymowy francuskiej Preston Publishing

Magia samogłosek, czyli literowe fuzje

Francuzi uwielbiają łączyć samogłoski w grupy, które wspólnie tworzą zupełnie nowy dźwięk. To podstawa, bez której ani rusz! Jeśli interesuje Cię poprawna francuska wymowa, oto najważniejsze z nich:

  • ou czytamy podobnie jak polskie „u”.
    • Przykłady:  (gdzie), toujours (zawsze), bonjour (dzień dobry).
  • au oraz eau to dźwięki, przy których układamy usta jak do „u” i mówimy „o”.
    • Przykłady: jaune (żółty), l’eau (woda), beau (piękny).
  • oi czytamy bardzo charakterystycznie, podobnie do polskiego „ła”.
    • Przykłady: moi (ja), toi (ty), voilà (oto), trois (trzy).

Słynne nosówki (samogłoski nosowe)

Język francuski słynie z dźwięków nosowych, których nie ma w wielu innych językach. Ale spokojnie, polski też je posiada! W książce wyróżniamy kilka głównych grup:

  • Zbitki takie jak inain czy ein wymawiamy bardzo podobnie do polskiego „ę”. Przykładem są słowa le matin(rano) czy un train (pociąg).
  • Dla zbitki on układamy usta jak do „u” i mówimy „ą”. Usłyszysz to w słowie la maison (dom).
  • Z kolei widząc en oraz an, układamy usta i język jak do „a” i mówimy „ą”, co słychać w wyrazach en France (we Francji) czy un enfant (dziecko).
dziewczyna w słuchawkach przed laptopem i książkami i notatkami ucząca się wymowy po francusku Preston Publishing

Jak czytać francuskie „u” oraz „eu”

Jak przeczytać samo „u” lub zbitkę „eu”? To dźwięki, których nie mamy w języku polskim, ale zasady francuskiej wymowy są tu bardzo konkretne:

  • Dla litery u układamy usta jak do „u”, ale wymawiamy „i”.
    • Przykłady: salut (cześć), une rue (ulica).
  • Dla zbitki eu na końcu sylaby (gdy nie wymawiamy po niej spółgłoski) układamy usta jak do „u” i mówimy „e”.
    • Przykłady: deux (dwa).

Zapisz się do naszego newslettera!

Poznaj skuteczne metody nauki języków.
Pobierz bezpłatny e-book i odbierz 10% rabatu do sklepu.

  Zapoznałem/am się i akceptuję politykę prywatności

Czego NIE czytamy, czyli sekret francuskich końcówek

To jedna z najważniejszych reguł: większość spółgłosek na końcu wyrazu nie jest wymawiana. Dotyczy to w szczególności liter: b, d, g, p, r, s, t, x, z.

  • Przykłady: grand (duży – litera „d” jest niema), petit (mały – „t” jest nieme), rond (okrągły – „d” jest nieme).
  • Słowo Paris przeczytamy więc bez końcowego „s”.

Nie czytamy również litery „e” na końcu wyrazu (to tzw. „e” nieme). Sprawia ona jednak, że musimy wyraźnie wymówić spółgłoskę, która znajduje się bezpośrednio przed nią. Porównajmy:

  • grand (duży – „d” na końcu jest nieme).
  • grande (duża – „e” na końcu jest nieme, ale wymusza na nas dźwięczne przeczytanie litery „d”).
dziewczyna w słuchawkach przed laptopem ucząca się wymowy po francusku Preston Publishing nauka języków obcych

Uważaj na te spółgłoski!

Przy zagłębianiu się we francuski alfabet z wymową, warto pamiętać, że niektóre spółgłoski lubią płatać figle:

  • h – nie jest wymawiane, udajemy, że go nie ma. Słowa takie jak habiter (mieszkać) czy un homme (mężczyzna) zaczynamy czytać od samogłoski.
  • ch – we francuskim czytamy jak polskie „sz”. Słowa chercher (szukać) czy un cheval (koń) wymawiamy na początku z dźwiękiem „sz”.

Francuskie akcenty: kierunek (i kształt) ma znaczenie!

Charakterystyczne znaki nad francuskimi samogłoskami to nie ozdobniki – one dyktują to, jak musimy przeczytać dany wyraz, a czasem nawet zmieniają jego znaczenie:

  • Akcenty nad literą „e”: Mają dwa podstawowe rodzaje. Akcent w prawą stronę (é), nazywany e ścieśnionym, czytamy tak, że układamy usta i język jak do „i”, ale mówimy „e”. Usłyszysz to w słowach l’été (lato) czy l’année (rok). Natomiast akcent w lewą stronę (è) czytamy podobnie jak polskie „e”, co słychać w wyrazach takich jak la mère (matka), le père (ojciec) czy très (bardzo).
  • Akcenty nad literami „a” oraz „u”: Jeśli nad nimi stawiamy akcent graficzny, jest to zawsze akcent w lewą stronę (`), czyli tzw. l’accent grave. Przykłady to słówka  (gdzie),  (tam), à (przyimek) czy voilà (oto).
  • Akcent w kształcie daszka, czyli l’accent circonflexe (^): Ten charakterystyczny „daszek” może pojawić się nad różnymi samogłoskami (np. â, ê, î, ô, û). Wymawiamy je w oparciu o poznane już reguły, np. ê wymawiamy podobnie do polskiego „e” (np. la tête – głowa, être – być), a î czytamy jak „i” (np. une île – wyspa). Daszek ten pojawia się również często w formach czasowników (np. il connaît – on zna).
  • Dwie kropki, czyli le tréma (ï, ë): Ten uroczy znak wskazuje, że samogłoski sąsiadujące ze sobą należy wymówić osobno. Dzięki temu potrafimy poprawnie odczytać takie słowa jak Noël (Boże Narodzenie) czy le maïs (kukurydza).
okładka książki Francuski w tłumaczeniach Gramatyka do nauki języka francuskiego i francuskiej wymowy z kursem audio od Preston Publishing z croissantem i kawa w tle

Nauka języka francuskiego ze słuchu – dlaczego warto?

Reguły, które opisaliśmy wyżej, to świetny fundament, a w naszej książce znajdziesz ich znacznie więcej (cały wstęp do gramatyki precyzyjnie objaśnia te zasady). Prawda jest jednak taka, że nauka francuskiego przynosi najlepsze efekty, gdy połączysz teorię z praktyką i osłuchaniem się z językiem. Nawet najlepszy opis układu ust nie zastąpi brzmienia żywego języka.

Właśnie dlatego stworzyliśmy metodę, dzięki której opanujesz podstawy łatwo i naturalnie. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z francuskim, zajrzyj do wspomnianej pierwszej części naszej serii „Francuski w tłumaczeniach. Gramatyka”.

Każdy z 35 rozdziałów książki zawiera pakiet zdań do przetłumaczenia ze wskazówkami. Pozycję uzupełnia dedykowany kurs audio w formacie MP3, który umożliwia naukę ze słuchu. Usłyszysz w nim wszystkie zdania czytane przez rodowitych Francuzów (m.in. Christine Martinez), co gwarantuje doskonały trening francuskiego akcentu i intonacji.

Jak to działa w praktyce?

  1. Patrzysz na polskie zdanie po lewej stronie i poznajesz nową regułę.
  2. Tłumaczysz je na francuski, utrwalając konstrukcje i zasady (np. te o niemych końcówkach!).
  3. Włączasz nagranie audio, które możesz pobrać z platformy i słuchać bezpośrednio na telefonie lub komputerze.
  4. Słuchasz lektora z Francji, weryfikujesz swoje odpowiedzi i powtarzasz na głos.

Dzięki temu przełamiesz barierę mówienia już od pierwszej lekcji. Systematyczne korzystanie z tego podręcznika i kursu audio pozwoli Ci w krótkim czasie opanować zadowalającą wymowę i pewność siebie w komunikacji. Zacznij uczyć się z naszą serią i przekonaj się, że francuski nie jest taki trudny. 

Bon courage !

rozkładówka książki Francuski w tłumaczeniach Gramatyka z nauka francuskiej wymowy dzięki kursowi audio od wydawnictwa Preston Publishing

Najczęstsze pytania (FAQ) – francuski alfabet z wymową:

Czy francuski alfabet jest taki sam jak polski?

Tak, alfabet francuski to alfabet łaciński, podobnie jak w języku polskim. Główną różnicą w zapisie, na którą zwracamy uwagę w podręczniku, są jednak znaki diakrytyczne, czyli specyficzne akcenty nad literami (np. é, è, à, î, ï), a także litera „ç” (cédille), którą czytamy jak polskie „s”.

Jak czytać „e” na końcu wyrazu po francusku?

Jedną z najważniejszych zasad francuskiej wymowy jest tzw. „e” nieme. Zasadniczo litery „e” na końcu wyrazu po prostu nie czytamy (np. w słowie petite), ale sprawia ona, że musimy wyraźnie wymówić spółgłoskę stojącą bezpośrednio przed nią.

Dlaczego we francuskim nie czyta się końcówek?

Francuska wymowa opiera się na specyficznych regułach. Większość spółgłosek na końcu wyrazu (w szczególności: b, d, g, p, r, s, t, x, z) faktycznie nie jest wymawiana. Słowo grand przeczytamy więc bez końcowego „d”. Często wymowę końcówki aktywuje dopiero dopisanie samogłoski, np. w rodzaju żeńskim.

Marcin Brożek

Filolog francuski i doktorant literaturoznawstwa na UAM. Pasjonat świata romańskiego (francuski, hiszpański, portugalski). W swoich artykułach przekuwa naukową wiedzę o języku w czystą, praktyczną treść dla uczących się.

Wypróbuj nasze książki do nauki języka francuskiego!

Komplet Francuski w tłumaczeniach. Gramatyka 1-4 w promocyjnej cenie. Dzięki regularnej nauce z tymi książkami szybko opanujesz język francuski od podstaw aż po poziom zaawansowany. Nagrania audio MP3 umożliwią Ci ćwiczenie umiejętności rozumienia ze słuchu, wymowy, intonacji i tworzenia francuskich zdań.

Wypróbuj nasze książki do nauki języka francuskiego!

Podziel się z innymi